Obejrzałem ostatnio bardzo dużo filmów, ale w sumie tylko trzy z nich naprawdę mnie zainteresowały. Mowa o Gran Torino, Changeling i Doubt. Pierwsze dwa są wyreżyserowane przez Clinta Eastwooda i mam nadzieję, że uda mu się nakręcić jeszcze kilka filmów podobnej jakości. Szczególnie Gran Torino przypadł mi do gustu: prosty film o relacjach między ludzkich, który nie spowodował u mnie “kryzysu połowy filmu(*)”, nie jest rozwleczony jak rozczarowujący Curious Case of Benjamin Button. Po godzinie trwania filmu myślałem sobie nawet “w końcu dobry film i nawet nie ma przemocy, czyli można jeszcze w tych czasach zrobić film bez jatek”. Niestety chwilę później przemoc się pojawiła, ale na szczęście nie w stylu Quentina Tarantino, także nie popsuło mi to filmu. Film polecam, naprawdę perełka w morzu do bólu przewidywalnych i nudnych produkcji, które wyświetlane są ostatnio w kinie.
(*) Tak naprawdę wiele współcześnie produkowanych filmów jest ciekawych. Niestety tylko do połowy czasu ich trwania, później brakuje pomysłów na rozwinięcie fabuły, dobre zakończenie czy umiejętne podtrzymanie (mojej) uwagi.
Ze swiezszych, ale swietnych polecam doskonale wprost “Rachel getting married” z zadziwiajaco dobra, dojrzala rola Anne Hathaway (czy jak jej tam). Gran Torino bylo w porzadku, ale do zachwytow moim zdaniem daleko. Film wciaz zbyt hollywoodzki jak dla mnie, pachnacy ta klasyczna maniera…